ชื่อ : กุลล
ค่ายรุ่นที่ : 6,7
ฉายา น้องบราวนี่
หน้าที่ : นันทนาการ,สุดยอดกรรมกรเบ๊หญิง
ความสามารถ : ฮาใน 3โลก
คำพูดประจำตัว : เมิงงงงงงงง






มาถึงตอนนี้แล้วใครที่เป็นวิทยากรค่ายคณิตศาสตร์แล้วไม่รู้จักสาวน้อย ร่างเพรียวบาง มีความอ่อนน้อมถ่อมตน เรียกได้ว่าเป็นสาวฮ็อท ผู้น่ารักแล้ว ก็เรียกได้ว่าไม่ได้ทำค่ายคณิตศาสตร์จริง แต่! ปัญหามันอยู่ที่ว่า เว็บนี้มีแต่คนรู้จักสาวคนนี้ แล้วก็คงต้องรู้แน่นอนว่าเป็นจริงตามที่เขียนไปรึเปล่า

เมื่อได้อยู่ห้องเดียวกับกุลในตอนแรก มันก็ยังรู้สึกเฉยๆ กุลดูเป็นคนร่าเริง(ในตอนนั้นขอใช้แค่คำว่าร่าเริงนะ) พึ่งมารู้เอาทีหลังว่า มันยังไม่เปิดเผยพลังลับที่แท้จริงออกมา ไอพลังลับที่ว่านี้ คนเขียนก็พึ่งมาเห็นเอาตอนทำค่ายคณิตศาสตร์ด้วยกันนี่แหละ กุลได้รับบท เป็นผู้ที่นันทนาการให้กับน้อง คู่กับ เต้งและก็โพด และนับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา พลังลับที่กุลเก็บงำไว้ก็ได้เปิดเผยแก่ชาวโลก(รู้สึกว่าคนเขียนเริ่มเวอร์ขึ้นเรื่อยๆ) นั่นคือพลังฮาไป 3โลก(สวรรค์ มนุษย์ นรก) หมายถึง เวลากุลหัวเราะไม่ว่าอยู่ไหนก็ฮา ไม่เชื่อไปฟังตอนมันหัวเราะก็ได้ แต่เห็นฮาๆแบบนี้เวลาเอาจริงเอาจัง นี่ก็ถือว่าใช้ได้คนนึงเลยทีเดียว โดยส่วนตัวแล้วชอบนิสัยมันตรงที่ ฮาเป็นฮา งานเป็นงาน

ส่วนการทำหน้าที่ในค่ายนั้น กุลเป็นคนที่ทำหน้าที่ได้ดีมาก คือแค่น้องเห็นหน้าและท่าทางของพี่กุลแล้ว(โดยเฉพาะท่าปลาวาฬ และพะยูน) ถ้าไม่ฮาก็ยินดีคืนเงินแล้วไปหาค่ายอื่นที่ฮากว่านี้เถอะ ส่วนหน้าที่อื่นนอกจากนันทนาการให้น้องแล้ว ก็ยังเป็นพี่กลุ่ม อยู่กุล่มเดียวกับคนเขียน ตอนครั้งที่ 6 ซึ่งพี่กุลก็ดูแลน้องๆเป็นอย่างดี เรียกได้ว่า แม้จะตลกขนาดไหน แต่วันสุดท้ายของค่ายน้องๆยังร้องไห้กับพี่กุลอยู่เลย

อีกหน้าที่หนึ่งที่กุลได้รับมอบหมายโดยไม่ได้ตั้งใจคือ กรรมกรหญิงแห่งค่าย ที่เขียนอย่างนี้ก็เพราะ กุลเป็นคนที่ทำได้ทุกอย่างจริงๆ ตั้งแต่ขัดส้วม ยกเก้าอี้ จัดของ หาของ ไล่น้อง ฯลฯ และแน่นอน เป็นที่ปลดทุกข์(ไม่ใช่ตอนเข้าห้องน้ำนะ) ของผู้เขียนได้เป็นอย่างดี ซึ่งผู้เขียนก็ต้องขอบคุณมา ณ ที่นี้ด้วยนะจ๊ะ

ตอนนี้กุลเรียนอยู่คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และแน่นอนอนาคตที่กุลใฝ่ฝันก็คงจะเป็นคุณหมอกุลอย่างแน่นอน และในขณะที่เขียนอยู่นี้ ก็รู้มาว่าเธอ ได้ A ในวิชาอังกฤษสำหรับการแพทย์ โอ้ว! สุดยอด ซึ่งทำให้ผู้เขียนรู้ว่าเธอไม่ค่อยรักดี(D) เท่าไหร่ ส่วนฉายาน้องบราวนี่ ซึ่งเธอก็ได้รับตอนมาเรียนที่ธรรมศาสตร์นี่แหละ เพราะใต้อาคาร บร.4 มีร้านเบเกอรี่ที่อร่อยไป 3 โลกเช่นกัน(ขอบอกว่าอร่อยจิงๆ) วันไหนก็ตามที่กุลมีเรียนที่นั่น ก็จะแวะไปซื้อบราวนี่ขึ้นชื่อของร้านนี้ และแน่นอน เมื่อกุลกลับไปค่ายคณิตศาสตร์ ก็จะได้รับการตอบรับ จากพี่น้องร่วมค่ายว่า “กุลทำไมสมบูรณ์ขึ้นขนาดนี้ ไปทำอะไรมา” แต่อย่างไรก็ตามการกินก็เป็นความสุขอยู่ดีแม้มันจะทุกข์ตอนอ้วนก็ตาม


ผู้เขียน: พี่นอร์ท
เมื่อวันที่: 8 พฤศจิกายน 2550